Feeds:
Bydraes
Kommentaar

As die man net nie so pynlik ordentlik was nie, sou hy hom met gemak uit Donnie se oënskynlik barmhartige uitnodiging kon wriemel. En hoe kan sy Donnie se ruimhartigheid weier sonder om na ’n opperste fariseër te klink? Sy het pas self gewens sy het haar hand na Ettienne uitgestrek toe hy iemand nodig gehad het. En as sy hom dalk ’n verskoning verskuldig is …

seldsame-manvoorbladDonnie se oë smeek en toe Isa opkyk na Ettienne, is hy ooglopend verleë.

“Baie dankie, Donnie, maar ek kan ongelukkig nie langer bly nie. Miskien kan ons ’n ander keer weer die eekhorinkies kom voer?” Hy kyk vraend op na Isa van waar hy by Donnie gehurk het. “Ek is regtig jammer ek kan nie die uitnodiging aanvaar nie.” Continue Reading »

VERRASSENDE VROUE

Ek het die afgelope paar maande die voorreg gehad om ‘n besonderse groep vroue te ontmoet en ‘n rukkie saam met hulle te kuier. Dit het gebeur toe ‘n paar VLU-takke van Mpumalanga my genooi het om op hul onderskeie takvergaderings met hulle lede te gesels oor my skryfwerk.  Continue Reading »

seldsame-manvoorblad“Ek is seker Suster du Plessis is alles wat jy sê sy is, matrone, en waarskynlik meer.” Hy praat hierdie keer Afrikaans sodat matrone verras vir hom kyk. Die ligte Britse aksent wat Isa in Thailand gehoor het, is nog dieselfde, ook sy perfek-suiwer taalgebruik wat ietwat formeel op die oor val. “Ons sal goed saamwerk.” Die kleur is terug in sy gesig asof hy hom byna verspreek het. Asof hy wou sê hulle het goed saamgewerk.

Want hulle hét goed saamgewerk, daardie paar dae na die tsunami, dit besef sy skielik asof sy alles onthou. Hy is ’n natuurlike leier. ’n Raakvatter. Intuïtief. Kan uit niks iets bruikbaars improviseer, iets wat ander se nood kan verlig. Sy het dit gesien. Sy vryf ingedagte oor die litteken aan haar bo-been. Sy hande werk sag en simpatiek, maar effektief. Sy het dit immers aan haar lyf beleef.

Maar sy het ook beleef hoe genadeloos en onsimpatiek hy is wanneer dinge nie verloop soos hy dit wil hê nie, daardie feit onthou sy baie goed. Continue Reading »

Seldsame Man

Uiteindelik is ‘n Seldsame Man danksy LAPA op die rak. Baie dankie aan almal wat aan die storie help skaaf en regruk het en ‘n spesiale dankie aan die kunstenaar wat die pragtige omslag ontwerp het. Sodra ek kans kry sal ek ‘n foto plaas en ‘n proestukkie.

Ingeval ons vergeet

Kersfees is ‘n wonderlike gesinsfees met ‘n kersverhaal wat ouers maklik aan hul kleuters kan oordra. Gesinne gaan saam kerk toe, al is dit die enigste dag in die jaar dat hulle dit doen! Jesus se geboorte is ‘n ‘mooi’ storie, want die meeste mense verkies om te vergeet van Herodus se kinderslagting en die vlug na Egipte. Verkies om te vergeet dat Christus se geboorte ook die begin was van sy lyding.

Christus se Lydensgeskiedenis is nie ‘n ‘lekker’ verhaal om aan kinders oor te dra nie, daarom doen ouers dit eerder nie. Dis ‘n geskiedenis wat selfs vir die meeste volwassenes ‘n minder aangename herinnering is. Hulle word eerder deel van die wêreld wat glo Paasnaweek is ‘n lekker langnaweek, die ideale wegbreekkans voor die winter.

Maar as ons die sin van Paasfees eerder wil vergeet, vergeet ons dat dit Christus se lyding en opstanding is wat vir ons die hemel oopgemaak het. En dis iets wat ons nooit mag vergeet nie. Laat ons dan vandag die Paasfeesklokke lui en saam met die eerste Christene sê: Die Heer het opgestaan! Die Heer het waarlik opgestaan! Laat ons ook elke Sondag vir die res van die jaar onthou dat Hy op die derde dag, die Sondag opgestaan het. Mag ons elke dag leef asof ons in die opgestane Heer glo en sy Lig uitdra tot ons sy lyding weer volgende jaar gedurende Paasfees herdenk.

Geseënde Paasfees aan julle almal.

Seldsame Man raak al hoe meer ‘n werklikheid. Die boek behoort in Junie/Julie op die rakke te wees, en die omslag is reeds gekies. En glo my, maak nie saak hoe hard ek probeer nie, ek kry glad nie die voorgestelde omslag se beeldmateriaal hier opgelaai nie. My enigste tegnologiese breinsel het klaarblyklik die afgelope tyd gesneuwel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

NUWEJAARSWENSE

Ons wens in hierdie dae almal wat ons teëkom voorspoed toe vir die nuwe jaar. Ons doen dit omdat almal dit doen. ‘n Gewoonte. Die IN DING aan die begin van ‘n nuwe jaar, sonder om werklik te dink. Sonder om dit uit jou hart uit te bedoel?

Ek het nog altyd gedink die ou Ierse seënbede is ‘n baie spesiale wens:
“May the road rise to meet you
May the wind be always at your back.
May the sun shine warm upon your face,
And rains fall soft upon your fields.
And until we meet again,
May God hold you in the hollow of His hand.”
Dis nog steeds vir my baie spesiaal, maar hierdie jaar het ‘n liewe sussie ‘n baie spesiale Afrikaanse wens vir my gestuur, met ‘n verduideliking hoekom dit soveel beteken. En die toewensing is boonop Kersfeestipies Afrika: “MOOI LOOP”.

Dis ’n toewensing wat ons maklik gebruik, maar dink ons ooit wat ons werklik daarmee sê? Dit sê: Kyk tog mooi waar jy gaan. Moenie seerkry nie. Kyk asseblief dat ander nie op jou trap nie. Loop regop en met trots. Dis ook ’n sagte boodskap wat sê: Ek gee baie om. As jy loop, dan sien ek jou weer, want dit klink nie so finaal soos totsiens nie. Dit sê ook: Jy het ’n vriend in my. Ek dra jou in my hart, in my gedagtes, in gebed, altyd … Dit wil vir jou sê: Jy is baie spesiaal en uniek en sonder jou sal die lewe sy glans verloor. Jy het ’n spesiale plekkie in my hart en lewe.

Nou sê ek ook vir jou … Mooi loop! Kies jou tree met sekerheid, doelgerig. Tot ons mekaar weer sien.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 114 other followers